მიხეილ ქვლივიძე

უნიჭიერესი მიხეილ ქვლივიძე

მიხეილ ქვლივიძის არაჩვეულებრივი საახალწლო ამბავი

მიხეილ ქვლივიძის პოეზია განსაკუთრებული რომ არის, მისი ეს ლექსი დაგარწმუნებთ: “არც მახსოვს, თუ ვიყავ ოდესმე მგოსანი, გავყიდე კალამი, გავხდი ხელოსანი. დიდ ქვაბში ჩავყარე ანბანი ქართული, მოვხარშე წებო და გავხსენი ფარდული. ვაწებებ ყველაფერს, ვაწებებ ყველაფერს, გაბზარულ თეფშებს და გატეხილ ხელადებს, ვაწებებ ფაიფურს, ბროლსა და ლითონს, ბევრი მაქვს წებო და წებო ვარ თვითონ! ვაწებებ დახეულ საბუთებს, მანდატებს, […]

მიხეილ ქვლივიძის არაჩვეულებრივი საახალწლო ამბავი

მიხეილ ქვლივიძის არაჩვეულებრივი საახალწლო ამბავი

პოეტმა მიხეილ ქვლივიძემ საახალწლო ამბავი თავის ერთ-ერთ ლექსში არაჩვეულებრივად აღწერა: “ახალწლის ღამეს ჩემ გარდაცვლილ მეგობრებს ვუხმობ… ოთახში სიმონ ჩიქოვანი შემოდის უხმოდ და სუფრის თავში ჯდება, როგორც კაცი პირველი, – ჩემი მოკეთე და პოეტი გასაკვირველი! და აი, უკვე, კართან ისმის ბოხი ხველება: მოსულა ისიც, ვისთან ყოფნა მესახელება, ვინც საქართველო სიტყვით მორთო და გაანათა, ბატონი გოგლა – […]

ულამაზესი მიძღვნა გიორგი შავგულიძეს

ულამაზესი მიძღვნა გიორგი შავგულიძეს

თეატრისა და კინოს უბადლო მსახიობის გიორგი შავგულიძის მოულოდნელმა გარდაცვალებამ ათასობით ადამიანს დაწყვიტა გული და ცხარე ცრემლითაც ატირა. თავისი სატკივარი პოეტმა მიხეილ ქვლივიძემ ლექსის სტროფებში გააცოცხლა: კაცი, რომელიც დააკლდა ქალაქს მსახიობ გიორგი შავგულიძის ხსოვნას რამდენი ჩვენგან წასული კაცის ვერ გადავიხდით ვერასდროს ამაგს, მაგრამ ის ერთი სხვა იყო მაინც – კაცი, რომელიც დააკლდა ქალაქს. ჩვენ მას შორიდან […]

ლექსები კახეთზე

ლექსები კახეთზე

საქართველოს ერთ-ერთი ულამაზესი კუთხე – კახეთი არაერთი პოეტის მუზა გამხდარა. ამის დასტურია “არტ ინფოს” მიერ შემოთავაზებული ლექსები:   მიხეილ ქვლივიძე: აი, სამოთხე თვალით ხილული – დამწიფებული მზეში თაველი და გოლიათი ერთი მტკაველი კავკასიონად გადაჭიმული… კახეთი, ჩემი ოცნების მხარე!.. შეღამებამდე ვენახის კრეფა, შეღამებისას ნამგალა მთვარე და ორღობეში ძაღლების ყეფა. მერე – ღამეთა გრძელი ზღაპარი და გახვეული ნისლში […]

მიხეილ ქვლივიძე გალაკტიონ ტაბიძეზე

მიხეილ ქვლივიძე გალაკტიონ ტაბიძეზე

პოეტმა მიხეილ ქვლივიძემ არაერთი საინტერესო მოგონება დატოვა. ერთ-ერთი ასეთი მოგონება პოეზიის მეფეზე – გალაკტიონ ტაბიძეზეა: “ქართველი მწერლების საერთო კრებაზე, სადაც მოსკოვში, ქართული ხელოვნებისა და ლიტერატურის დეკადაზე გასაგზავნად დელეგატები უნდა აერჩიათ, ჩვეული ვნებათაღელვა და შეხლა-შემოხლა იყო. კრებას ყველა ესწრებოდა სახალხო პოეტის – გალაკტიონ ტაბიძის გარდა! აირჩიეს ასამდე დელეგატი და გაუგზავნეს ცეკას მდივანს – ვასილ მჟავანაძეს, რომელმაც […]

მიხეილ ქვლივიძის ულამაზესი თბილისური ელეგია

მიხეილ ქვლივიძის ულამაზესი თბილისური ელეგია

პოეტი მიხეილ ქვლივიძის “თბილისური ელეგია”, რომელიც თემიკო ჩირგაძეს ეძღვნება, მისი შემოქმედებიდან ერთ-ერთი ულამაზესი ლექსია: “ნაწვიმარია. მთაწმინდაზე თეთრი ნისლი წევს. ჯერ არ გამშრალა ქვაფენილზე სველი ლაქები. ქუჩაში მიდის მამაჩემი, გოგი ქვლივიძე – ერთ დროს ცნობილი ინჟინერი და ქალაქელი. მას ძველმოდური, გაცრეცილი პალტო აცვია, ჭაღარა თავზე ქალაქური „კარტუზი“ ხურავს, მიდის ქუჩაში მარტოხელა ბერიკაცი და ჰგავს უცხო სახლში […]

იუდას საოცარი მონოლოგი

იუდას საოცარი მონოლოგი

“იუდას მონოლოგი” – ასე ჰქვია პოეტ მიხეილ ქვლივიძის ერთ-ერთ ლექსს, რომელიც საიდუმლო სერობას ეძღვნება: “მთები ვარსკვლავებს ბარში მწყემსავდნენ ბნელში გართხმული სდუმდა ზეგანი და თქვა იესომ: “მამლის მესამე დაყივლებამდე ერთი თქვენგანი მიღალატებსო” …”მიღალატებსო?” და შეკრთა მაშინ ჩვენი სერობა, თითქოს სუფრაზე უცებ დაგვესწრო თვით ანგარება და პირფერობა, ქრისტე კი ჩხირით ქექავდა ნაცარს, დასთამაშებდა პირზე ღიმილი და მწიფდებოდა […]

ლექსები თოვლზე

ლექსები თოვლზე

თოვლზე დაწერილი ლექსები იმდენად რომანტიკულია, რომ რთულია მათი ემოციების გარეშე წაკითხვა.   გალაკტიონ ტაბიძე – თოვლი მე ძლიერ მიყვარს იისფერ თოვლის ქალწულებივით ხიდიდან ფენა: მწუხარე გრძნობა ცივი სისოვლის და სიყვარულის ასე მოთმენა. ძვირფასო! სული მევსება თოვლით: დღეები რბიან და მე ვბერდები! ჩემს სამშობლოში მე მოვვლე მხოლოდ უდაბნო ლურჯად ნახავერდები. ოჰ! ასეთია ჩემი ცხოვრება: იანვარს მოძმედ არ […]

“მაშ თქვენ ფიქრობთ, რომ არ ჰყოლია მტერი რუსთაველს?” – მიხეილ ქვლივიძე

"მაშ თქვენ ფიქრობთ, რომ არ ჰყოლია მტერი რუსთაველს?” - მიხეილ ქვლივიძე

“მაშ თქვენ ფიქრობთ, რომ არ ჰყოლია მტერი რუსთაველს? არ გაჰქცევია სამშობლოდან სულთა მხუთავებს? და მარტოოდენ უიმედო ტრფობის ბრალია თუ ამ ქართველმა უცხოეთში სული დალია? იქნებ ტრფიალმა გადახვეწა ყველა მელექსე: თეიმურაზი, არჩილ მეფე, ვახტანგ მეექვსე, საბა სულხანი გაახვია ბერის კაბაში, თავშესაფარი დაუკარგა ბესიკ გაბაშვილს, მამულს მოსტაცა სამუდამოდ გურამიშვილი და ბარათაშვილს ამოხადა სული შიმშილით. იქნებ ტრფიალმა ჭავჭავაძეს […]

ლექსები თბილისზე

ლექსები თბილისზე

იოსებ გრიშაშვილი – გამოთხოვება ძველ თბილისთან შენ აგიხსნია ბევრი ქარაგმა, ქორონიკონის კენტი და ლუწი,- მაგრამ არ იცი, ჩვენმა ქალაქმა რა სურათები მოქარგა უწინ. თუ ჩაგივლია სირაჩხანისკენ, დაჰკვირვებიხარ ამ ქუჩებს კარგად- გაგაოცებდა რუმბების სისქე და ჭიანურზე დაკრული ჩარგა სიძველისადმი გრძნობა, პატივი, თუ შენში მაინც ოდნავ ელვარებს – მიხვდები ასე ანდამატივით რისთვის ვდარაჯობ თბილისის კარებს. მიხვდები, რატომ […]