Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

ჭდე: გალაკტიონ ტაბიძე

გალაკტიონ ტაბიძის სრულიად უცნობი ჩანაწერები

გალაკტიონ ტაბიძის სრულიად უცნობი ჩანაწერები

სამწუხაროდ, პოეზიის მეფის გალაკტიონ ტაბიძის ჩანაწერები მრავლად არ არის შემორჩენილი. თითოეული ახალი ჩანაწერი მისი პოეზიის მკვლევარებისთვის და მოყვარულებისთვის უდიდესი საჩუქარია. “არტინფო” გთავაზობთ გალაკტიონის სრულიად უცნობ ჩანაწერს, რომელიც ბათუმშია ჩაწერილი.

მერი შერვაშიძე – სილამაზით განთქმული ქართველი ქალბატონი

მერი შერვაშიძე - სილამაზით განთქმული ქართველი ქალბატონი

ულამაზესი მერი შერვაშიძე ბათუმელი იყო, თუმცა ბავშვობა ქუთაისში გაატარა, მოგვიანებით კი საცხოვრებლად ოჯახთან ერთადხ პეტერბურგში გადავიდა. გამორჩეული სილამაზის მანდილოსანი ყურადღების მიღმა არ დარჩენილა და იმ პერიოდის მოდურ ჟურნალებში მისი ფოტოები ხშირად იბეჭდებოდა. მერი შერვაშიძემ ცხოვრების თანამგზავრად გიგუშა ერისთავი აირჩია. საქართველოში ბოლშევიკების შემოსვლამდე რამდენიმე დღით ადრე 1921 წელს იგი ბათუმიდან გემით საფრანგეთში გაემგზავრა. დევნილი ქმარი მერის […]

გალაკტიონ ტაბიძე: ”დღეს ჩემი დღეა, დაბადების დღე!”

გალაკტიონ ტაბიძე: ”დღეს ჩემი დღეა, დაბადების დღე!”

”იმ ღამეს ჭყვიშთან ვერ დიოდა წყნარად რიონი,. თურმე იმ ღამეს დაიბადა გალაკტიონი” – ასე ეხმაურებოდა პოეზიის მეფის გალაკტიონ ტაბიძის დაბადებას პოეტი შოთ ნიშნიანიძე. თავად გალაკტიონმა კი საკუთარ დაბადების დღეს ასეთი ლექსი მიუძღვნა: ”დღეს ჩემი დღეა, დაბადების დღე, მსურს ვიხალისო, მსურს მოვილხინო, მომავალ ბედის სადღეგრძელებლად მინდა, რომ ყანწით დავსცალო ღვინო. მაშ მომილოცეთ, რაღას უყურებთ? ვარდ-ყვავილებით მომირთეთ […]

ზვიად გამსახურდიას ლექსი გალაკტიონისადმი

ზვიად გამსახურდიას ლექსი გალაკტიონისადმი

ზვიად გამსახურდიას პოეზიას ათასობით ერთგული მკითხველი ჰყავს. მისი ლექსის მთავარი გმირები ხდებოდნენ საზოგადოებისთვის ცნობილი ადამიანები. “არტინფო” გთავაზობთ ლექსს “მთვარის ნიშნობა”, რომელიც ზვიად გამსახურდიამ გალაკტიონ ტაბიძეს მიუძღვნა: “არფაზე გაკრული გველი ჩუმი ნიშნობაა მთვარის. გათავდა ვარსკვლავთა რთველი აღმოხდა ცისკარი ჯვარის. მნათობთა ეს სამოსელი სარკეა ანგელოსთ მხარის გაბრიელ – ზღურბლისა მცველის მიქაელ – დამცემი ზარის! ალმასით მოსთული სელი, […]

გალაკტიონ ტაბიძე: “ადამიანი ყოფილა მხეცი…”

გალაკტიონ ტაბიძე: "ადამიანი ყოფილა მხეცი..."

ქართული პოეზიის მეფეს გალაკტიონ ტაბიძეს ადამიანებმა ბევრი ტკივილი მიაყენეს. ალბათ სწორედ ამიტომ დაწერა საოცარი ლექსი, სადაც ოთხ ტაეპში მთავარი საქთმელი ყველაზე კარგად ჩამოაყალიბა: “ხანდახან რისხვა ვინატრე ზეცის, ხანდახან მსურდა ღმერთთან გოდება ადამიანი ყოფილა მხეცი, რომელიც თან მძულს, თან მეცოდება.”

გალაკტიონ ტაბიძის და გოგლა ლეონიძის სამაგალითო მეგობრობა

გალაკტიონ ტაბიძის და გოგლა ლეონიძის სამაგალითო მეგობრობა პოეტი გალაკტიონ ტაბიძე და მწერალი გოგლა ლეონიძე სამაგალითო მეგობრები იყვნენ. ისინი მუდამ იცავდნენ ერთმანეთს და მიაჩნდათ, რომ მეგობრობა მარტო ლიტონი სიტყვებით კი არა, კონკრეტული ქმედებებითაც უნდა დაემტკიცებინათ. როგორც ამბობენ, გოგლა ლეონიძეს ერთხელაც არ წამოსცდენია გალაკტიონი ლოთიაო. როცა მწერალთა კავშირში გალაკტიონი გააფრთხილეს, თუ სმას თავს არ დაანებებ, კავშირიდან გაგრიცხავთო, ის წამოდგა და თქვა: - დავუშვათ გალაკტიონი გავრიცხეთ, მერე, რას ვშვრებით? ვიღაცამ დაიძახა: - უმაგისოდაც იარსებებს მწერალთა კავშირი. გოგლას გასცინებია: - მაშინ ამ კავშირს სახელი გადავარქვათ - ფხიზელ და არამსმელთა კავშირი დავარქვათ. გალაკტიონი კი იქნება ამ კავშირის წევრი თუ არა, ის მუდამ გალაკტიონად დარჩება, იმათ იკითხონ ათტომეული რომ აქვთ გამოცემული და მისი ერთი ლექსის საღირალი ჯერაც არაფერი დაუწერიათ. არა მხოლოდ ამ სიტყვების გამო უყვარდა გალაკტიონს გოგლა ლეონიძე - ისინი სულიერი მეგობრები იყვნენ.

პოეტი გალაკტიონ ტაბიძე და მწერალი გოგლა ლეონიძე სამაგალითო მეგობრები იყვნენ. ისინი მუდამ იცავდნენ ერთმანეთს და მიაჩნდათ, რომ მეგობრობა მარტო ლიტონი სიტყვებით კი არა, კონკრეტული ქმედებებითაც უნდა დაემტკიცებინათ. როგორც ამბობენ, გოგლა ლეონიძეს ერთხელაც არ წამოსცდენია გალაკტიონი ლოთიაო. როცა მწერალთა კავშირში გალაკტიონი გააფრთხილეს, თუ სმას თავს არ დაანებებ, კავშირიდან გაგრიცხავთო, ის წამოდგა და თქვა: – დავუშვათ გალაკტიონი […]

გალაკტიონ ტაბიძე: “წიწამურში რომ მოჰკლეს ილია, მაშინ ეპოქა გათავდა დიდი!”

გალაკტიონ ტაბიძე: "წიწამურში რომ მოკლეს ილია, მაშინ ეპოქა გათავდა დიდი!"

ილია ჭავჭავაძის მკვლელობა მისი კოლეგებისთვის ყველაზე მძიმე აღმოჩნდა. პოეზიის მეფემ გალაკტიონ ტაბიძემ ილიას მკვლელობას ლექსი მიუძღვნა, რომელიც ამ საშინელი ტრაგედიის ჰიმნად იქცა: “წიწამურში რომ მოჰკლეს ილია, მაშინ ეპოქა გათავდა დიდი, ძველი სიმღერა და იდილია, ფანტასტიური გამოჩნდა ხიდი. მოჰქონდათ წინათ პასტორალები, ბაღთა მნათობით გადამთოვრება, როგორ ოხრავენ მათზე ქალები, რა მშვიდი იყო მათი ცხოვრება. დრო იყო: ომის […]

გალაკტიონ ტაბიძე: “მადლობა უფალს: არა ვარ რუსი!”

გალაკტიონ ტაბიძე: "მადლობა უფალს: არა ვარ რუსი!"

რუსეთის დამოკიდებულება საქართველოს მიმართ, საუკუნეებია ჩვენთვის ერთ-ერთი ყველაზე მტკივნეული საკითხია. პოეზიის მეფე გალაკტიონ ტაბიძე 1925 წელს დაწერილ ლექსში უფალს მადლობას სწირავდა, რომ რუსი არ იყო: ”რა მიმზიდველი იყო ზღაპარი – შორეულ ქალის, შორეულ გედის, არ ვიქნებოდით ჩვენ თანაბარი პალადინები ერთი იმედის. მადლობა უფალს: არა ვარ რუსი, ჩვენ გვაშორებდა მხოლოდ სართული: რომ ჩემს ძარღვებში, წვეთი-ბურუსი სისხლი […]

მესაფლავე – გალაკტიონ ტაბიძე

მესაფლავე - გალაკტიონ ტაბიძე

მესაფლავე, შენ ამბობ, რომ ქვეყანაზე ვინც კი კვდება, იმ წუთშივე მისი ჩრდილი ყველა ჩვენგანს ავიწყდება? ეჰ, არ მჯერა მე ეგ რაღაც… მომაბეზრე კიდეც თავი; და შეწყვიტე, თუ ღმერთი გწამს, ეგ დაცინვა გულსაკლავი. ვარდის თვეა, მაისია, ნორჩ ბალახებს სიო არხევს, ხეებს ყვავილთ თეთრი გუნდი, როგორც თოვლი, ისე აწევს, მზე ნარნარი სხივებს აფრქვევს და სითბოში მთა-ბარს ახვევს. […]

ლეგენდა – შოთა ნიშნიანიძე

ლეგენდა - შოთა ნიშნიანიძე

თქვეს ერთხელ სამთა ანგელოსთა: – როგორ დავბადოთ კაცი ყველაზე ბედნიერი და უბედურიც, რა დავაწყევლოთ, ან ისეთი რა დავანათლოთ, ათასჯერ ბედის თქვას მადლობაც და საყვედურიც. პირველად თეთრმა ანგელოსმა წარსდგა ნაბიჯი: დავბადოთ კაცი მდიდარიო, მაგრამ მახინჯი. წითელმა: ის სჯობს, ყრმა ოცნებებს ნუღარ მიეცეს, ულამაზესი იყოს, მაგრამ უღარიბესიც. ბოლოს კი შავი ანგელოსი წამოიმართა და შავი სიტყვა განუცხადა ცათა […]