გიორგი ლეონიძე

გიორგი ლეონიძის საბედისწერო სიყვარული

გიორგი ლეონიძის უძვირფასესი სიტყვები

სიყვარული პოეტისა და მწერლის გიორგი ლეონიძის ცხოვრებაში ყოველთვის უდიდეს განსაცდელებთან იყო დაკავშირებული. ჯერ იყო და ულამაზესი ლელი ლორთქიფანიძის მშობლებმა სიძედ დაიწუნეს, რის გამოც გოგონამ სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა, წლების შემდეგ კი გოგლამ ეფემია გედევანიშვილის სიყვარულის გამო თავის მოკვლა ორჯერ სცადა. ეფემია მისი სიძის და იყო. თავდავიწყებულმა სიყვარულმა შემოქმედი ორჯერ თვითმკვლელობამდეც მიიყვანა. მიუხედავად იმისა, რომ ეფემიასაც ძალიან […]

გიორგი ლეონიძის უძვირფასესი სიტყვები

გიორგი ლეონიძის უძვირფასესი სიტყვები

მწერალი და პოეტი გიორგი ლეონიძე – ყველასთვის საყვარელი გოგლა თავისი შემოქმედებით ყველაზე მნიშვნელოვან ფასეულობებზე გვაფიქრებს. მისი ლექსები თუ მოთხრობები სავსეა სიყვარულითა და გულწრფელობით: “შავ ზღვაში ჩავარდა მზე საქართველოსი. ჰმ… რაღა ამოიყვანს?! ვაი, მამულო გასამედებულო! მეცოდება, მეცოდება ჩემი სამშობლო საქართველო! ნაქარალი, ნაქორალი, გაგლეჯილი, გამოგლეჯილი, დაჭრილი არწივი ვეფხვი უსულოდ დანარცხებული! იმარხება საქართველო! იმარხება ქრისტეს კუნძული! ღმერთო, შენი […]

ლექსები სვეტიცხოველზე

ლექსები სვეტიცხოველზე

ქართულ ეკლესიათა გვირგვინს – სვეტიცხოველს ლექსი არაერთმა პოეტმა მიუძღვნა: ირაკლი აბაშიძე – მცხეთა თუ ყველაფერი არის სიზმარი, თუ ბინდის ფერი არის ყოველი, მაშინ რატომ დგას დღეს მცხეთის ჯვარი, რატომ დგას ისევ სვეტიცხოველი? რატომ ელვარებს უძველეს ქვაში სამთავროს სვეტი მცირე და დიდი ან ზედ ქალაქთან შეგუბულ მტკვარში რატომ ჩანს ისევ პომპეის ხიდი? მე დაგანახვებ არმაზის მხარეს […]

გიორგი ლეონიძის გადარჩენილი ათონის სახარება

გიორგი ლეონიძის გადარჩენილი ათონის სახარება

მწერალმა და პოეტმა გიორგი ლეონიძემ, ლიტერატურის მუზეუმის ერთ-ერთმა დამაარსებელმა უძველესი ოთხთავი, ათონის სახარება საქართველოდან გატანას გადაარჩინა. გიორგი ლეონიძე ლიტერატურის მუზეუმის ერთ-ერთი დამაარსებელი და მუზეუმის პირველი დირექტორი იყო. ამჟამად ლიტერატურის მუზეუმი სწორედ მის სახელს ატარებს. “…მუზეუმი საოცარი არსებაა. მუზეუმი არის მეტად მომხვეჭი პიროვნება, მეტად ხარბი, მეტად ძუნწი და მეტად კრიჟანგი. ესე იგი უნდა შეაგროვო, მომხვეჭი იყო… […]

წაგიკითხავთ გიორგი ლეონიძის ლობიოს დაუჯდომელი?

წაგიკითხავთ გიორგი ლეონიძის ლობიოს დაუჯდომელი?

მწერლისა და პოეტის გიორგი ლეონიძის ლობიოს დაუჯდომელი ალბათ ბევრისთვის უცნობია, ამიტომ “არტ ინფო” სიამოვნებით წარმოგიდგენთ: “ჰოი, ყოვლად ნოყიერო, გემოთი სამო, ყნოსვის დამატკბობელო შეჭამანდო სამეფოო, ფასდაუდებელო, ლობიო ქართლისაო! დიდ არს ღვაწლი შენი წინაშე ერისა ქართველისა, რამეთუ შენგან იზრდების და იკვებების ქართველი თვითეული, უმეტეს სხვათა საზრდელთა შორის, სიყრმიდგან ვიდრე სიბერემდე. დიდ არს ძახილი შენი! ჩვენ, ყოველნი დადგრომილნი […]

გიორგი ლეონიძე – ”ყივჩაღის პაემანი”

გიორგი ლეონიძე - ”ყივჩაღის პაემანი”

”ყორღანებიდან გნოლი აფრინდა, ყაბარდოს ველი გადაიარა, ისევ აღვსდექი! მუხრანის ბოლოს ჩასაფრებული ვსინჯავ იარაღს.   ქსანზედ, არაგვზედ ისევ ჰყვავიან ხოდაბუნები თავთუხებისა, შენი ტუჩებიც ისე ტკბილია, როგორც ბადაგი დადუღებისას.   ხოხბობას გნახე, მიწურვილ იყო როცა ზაფხული რუსთაველისა, ნეტამც ბადაგი არ დამელია და იმ დღეს ხმალი არ ამელესა!   ტრამალ და ტრამალ გამოგედევნე, შემოვამტვერე გზები ტრიალი, მცხეთას ვუმტვრიე […]

არ დაიდარდო, დედაო – გიორგი ლეონიძე

არ დაიდარდო, დედაო - გიორგი ლეონიძე

”ღიმილის ბიჭი ვიყავი, ბეჭზედ არწივი მეხატა, ცხრამეტი წლისა შევსრულდი, ოცი არ გადამეხადა, სამშობლოს დროშა მეჭირა, მტერს ვეცემოდი მეხადა! ვისაც უნდოდა, ქართველი რომ გამხდარიყო ხიზანი, დავკარი, ვიყავ მართალი, ვით ჩემი ტყვიის მიზანი… ნუ დაიდარდებ, დედაო, მწარე სიკვდილის სევდასა. დღეო, გადიდდი, გადიდდი, შვილი ეყრება დედასა! არ დაიდარდო, დედაო, რაც მე სიკვდილით გაწყინე; მე შენი ძუძუს ნათელი საქვეყნოდ […]

კახი კავსაძე: “დამპალი, ძველი, უსიყვარულო ქვეყანა უნდა დაინგრეს!”

კახი კავსაძე

გიორგი ლეონიძის ნაწარმოების მიხედვით რეჟისორმა თენგიზ აბულაძემ გენიალური ფილმი “ნატვრის ხე” გადაიღო. მასში კახი კავსაძე იორამის როლს ასრულებს, რომელიც უკეთესი მომავლის მოლოდინშია. “არტინფო” გთავაზობთ ნაწყვეტს გიორგი ლეონიძის არაჩვეულებრივი ნაწარმოებიდან, რომელსაც ფილმში კახი კავსაძის გმირი – იორამი წარმოთქვამს: “იგუგუნე! იქუხე! ჩამოსკდი და ჩამოიქეცი ზეცავ! ჩამოსკდი და ჩამოიღვარე! წალეკე უწმინდობა ამ ქვეყანაზე! ეგრე! ეგრე! გაწმინდე ჰაერი! შეულეწე […]

“აი, ასე უნდა დაიტირო მარიტა”

"აი, ასე უნდა დაიტირო მარიტა"

მწერალი მანანა დუმბაძე ლიკა ქავჟარაძის გარდაცვალების თემას ეხმაურება: “აი, ასე უნდა დაიტირო მარიტა. რამდენჯერ სცადა ამქვეყნიდან წასვლა და გაფრინდა ბოლოს დაღალული პეპელასავით. გისამძიმრებ საქართველო!” მანანა დუმბაძე გიორგი ლეონიძის მოთხრობიდან “მარიტა” ამონარიდს ავრცელებს: ,,მარიტას სიკვდილმა, როგორც ხალხა იტყოდა, – მთები გადააბნელა, ქვეყანა დააცარიელა, ქვა დაადნო, კლდე დაშალა… ხალხური ლექსი იტყოდა: მარიტას სული პეპელასავით გაფრინდა და ანგელოზები […]

“მხოლოდ დედაენაზე შეიძლება ილოცოს ადამიანმა”

"მხოლოდ დედაენაზე შეიძლება ილოცოს ადამიანმა"

ქართული ენა და დედა ენა არაერთი მწერლისა და პოეტის მუზად იქცა. ილია ჭავჭავაძე, იოსებ ნონეშვილი, მუხრან მაჭავარიანი, გრიგოლ ორბელიანი, გიორგი ლეონიძე, ირაკლი აბაშიძე, იოანე ზოსიმე – ეს იმ შემოქმედთა არასრული ჩამონათვალია, რომლებმაც ქართულ ენას და დედა ენას ლექსები მიუძღვნეს: იაკობ გოგებაშვილი: “მხოლოდ დედა ენა არის ენა სულისა და გულისა, ყველა უცხო ენანი კი არიან ენანი […]