კატეგორია: ოქროს ფონდი

შოთა ნიშნიანიძე – ლექსის საოცარი ოსტატი

შოთა ნიშნიანიძე - ლექსის საოცარი ოსტატი

პოეტი შოთა ნიშნიანიძე თავის ლექსებში მრავალფეროვან თემატიკას ეხებოდა, ამიტომაც შეიყვარა მისი შემოქმედება მკითხველმა. შოთა ნიშნიანიძეს პოეტობაზე არასდროს უფიქრია. ის სპორტით იყო გატაცებული და ფეხბურთსაც თამაშობდა, თუმცა ერთ-ერთი ვარჯიშის დროს მხარი დაიზიანა და სპორტს საერთოდ ჩამოშორდა. პატარ-პატარა ლირიკულ ლექსებს ჯერ კიდევ სკოლაში სწავლის დროს წერდა. მისი ლექსები იოსებ ნონეშვილმა წაიკითხა, მოეწონა და “ახალგაზრდა კომუნისტში” დაუბეჭდა. მას […]

ლელა სიხარულიძე – 90-იანი წლების გაუხარელი ვარსკვლავი

ლელა სიხარულიძე - 90-იანი წლების გაუხარელი ვარსკვლავი

გასული საუკუნის 90-იანი წლების ერთ-ერთი ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი ლელა სიხარულიძე 36 წლის ასაკში უბედური შემთხვევის მსხვერპლი გახდა. ენერგიული, მომღიმარი და ხალისიანი მომღერალი ყოველთვის ჩქარობდა, დრო არ ყოფნიდა, თითქოს გრძნობდა, რომ სიცოცხლეს მალე დაასრულებდა და ყველაფრის მოსწრება უნდოდა. “სულ ზევით ზევით” და “სულ ყველაზე ლამაზი” – მამუკა ჩარკვიანის ეს სიმღერები ლელა სიხარულიძის შემოქმედების სავიზიტო ბარათია. რესტორან […]

ნოდარ დუმბაძის დაუვიწყარი ჩანაწერი

ნოდარ დუმბაძის დაუვიწყარი ჩანაწერი

ნოდარ დუმბაძის შემოქმედება განსაკუთრებით ახლობელია არა მარტო ქართველი, არამედ უცხოელი მკითხველისთვისაც. ”არტინფო” გთავაზობთ ამონარიდს მწერლის რომანიდან “მზიანი ღამე”: – მე ღმერთის სადღეგრძელო მინდა, დავლიო! – აკი დედაჩემის სადღეგრძელოს სვამდი? – მე ღმერთის სადღეგრძელო მინდა, დავლიო, – გაიმეორა გურამმა, – გაწბილებული ღმერთის, დაკარგული ღმერთის, დავიწყებული ღმერთის, გაბითურებული ღმერთის. – გაუმარჯოს გაბითურებულ ღმერთს! – ვთქვი მე. – […]

ნათელა ურუშაძის საოცარი მოგონებები

ნათელა ურუშაძის საოცარი მოგონებები

თეატრმცოდნე ნათელა ურუშაძის ცხოვრება ია-ვარდით ნამდვილად არ იყო მოფენილი. მის ოჯახსაც შეეხო 1937 წლის რეპრესიები და წარუშლელი კვალიც დატოვა. თავისი ცხოვრებისი უმნიშვნელოვანეს ეტაპებზე ნათელა ურუშაძემ თავის მოგონებებში ისაუბრა: “დავიბადე 1923 წელს. როცა მამა დაიჭირეს, 14 წლის ვიყავი. ეს მოხდა 1937 წლის ზაფხულში. მამა, ამბერკი ქრისტეფორეს ძე ურუშაძე, ფარმაცევტი იყო. ის ხელმძღვანელობდა თელავის მეღვინე-მევენახეობის კვლევით ინსტიტუტს. […]

ისტორია ნოდარ დუმბაძეზე, რომელიც ყველამ უნდა იცოდეს

ისტორია ნოდარ დუმბაძეზე, რომელიც ყველამ უნდა იცოდეს

ნოდარ დუმბაძეზე არაერთი ისტორიაა ცნობილი, თუმცა ამბავი, რომელიც პოეტ გენრი დოლიძეს შეემთხვა, ბევრისთვის უცნობია: “ნოდარ დუმბაძე ბრწყინვალე ქართველი მწერალიაო – ამბობენ კოლეგები – იგი უდავოდ ქართული მოვლენააო, დასძენენ და ამით ფსოუდან ალაზნამდე კეტავენ მის გეოგრაფიასა და მნიშვნელობას. რაღაც დოზით მეც ვიზიარებდი აზრს, რომ გურული იუმორი და ეთნოგრაფია მთლად გასაგები ვერ იქნება გერმანელისთვის, რუსისთვის, ესპანელისათვის, არაბისთვის… […]

ეროსი მანჯგალაძის ისტორია, რომელიც სამაგალითოა

ეროსი მანჯგალაძის ისტორია, რომელიც სამაგალითოა

ეროსი მანჯგალაძის შესახებ მისი კოლეგები და მეგობრები ყოველთვის აღტაცებით საუბრობდნენ. მედეა ჩახავა თავის კოლეგას ასე იხსენებდა: “ეროსი ვაჟკაცი იყო, მამაკაცი, პირიანი. ხშირად იცოდა თქმა, უპირო კაცი არ მიყვარსო. მორცხვი იყო, უდიდესი სიყვარული შეეძლო, ძლიერი ზოგჯერ უთქმელი, მაგრამ უღალატო. ერთხელ რაღაცაზე განაწყენებულმა განცხადება დავწერე თეატრიდან წასვლის შესახებ, რომელიც ბოლოს და ბოლოს სამხატვრო საბჭოზე გაიტანეს. გაცხარებულმა ეროსიმ […]

პაოლო იაშვილის წერილი დედას

პაოლო იაშვილის წერილი დედას

პაოლო იაშვილის ცხოვრებასა და შემოქმედებაში დედას გადამწყვეტი როლი ეკავა. “წერილი დედას” – ასე ჰქვია პაოლო იაშვილის ლექსს, რომელიც მან საყვარელ დედას მიუძღვნა: “დავტოვე სოფელი, მყუდრო სამყოფელი, ქვიტკირის მარნები და კატის კნუტები – სიმინდის ყანა! ჰა! კინტოს პროფილი, საეჭვო ტარნები, და დავიკუნტები ქალაქის ქუჩებში მე – სალახანა. ტირილი, ტირილი, ტირილი ბევრი! მზის განიავება, კალო და კევრი […]

გიზო ნიშნიანიძის დაუვიწყარი ისტორია

გიზო ნიშნიანიძის დაუვიწყარი ისტორია

გიზო ნიშნიანიძის ცხოვრებაში იყო ისტორიები, რომლებიც დაუვიწყარია მკითხველისთვის. “არტინფო” გთავაზობთ ერთ-ერთ ისტორიას, რომელსაც მწერალი და პოეტი განსაკუთრებული სიამოვნებით იხსენებდა: “როცა კოკა იგნატოვის პანო, ჯერ კიდევ ამშვენებდა მთაწმინდას, ახალი წლის შესახვედრად ხუთასამდე კაცი ავედით მთაწმინდაზე. პურმარილის თავკაცმა გვითხრა, ერთი კარგი სადღეგრძელო მოვიფიქროთო. მაშინ ვიკითხე, ვინმეს თბილისთან ერთი-ერთზე დაგილევიათ-მეთქი? აღმოჩნდა, რომ ეს უცნაური სადღეგრძელო არავის შეესვა. წამოვუდექით […]

ლაშა თაბუკაშვილის მიძღვნა პაოლო იაშვილს

ლაშა თაბუკაშვილის მიძღვნა პაოლო იაშვილს

– მე ამათ დავუმტკიცებ, რომ ვაჟკაცი ვარ! – უთქვამს პაოლო იაშვილს გვერდით მჯდარი მიხეილ ჯავახიშვილისთვის მწერალთა სახლში და როდესაც პოეტმა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა, მიხეილ ჯავახიშვილმა თქვა: “ნამდვილი ვაჟკაცი ყოფილა, ყველას გვაჯობაო.” პაოლო იაშვილს მწერალმა ლაშა თაბუკაშვილმა სპეციალური ჩანაწერი მიუძღვნა: “რაც უფრო დაჟინებით ჩააცქერდები ქვესკნელს, ისიც სულ უფრო მეტად დაინტერესდება შენით. დრო იყო ასეთიო, ჩაილაპარაკებს მხდალი, […]

“დღეს უნივერსიტეტიც გლოვობს”

"დღეს უნივერსიტეტიც გლოვობს"

ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიც შეუერთდა 1921 წლის 25 თებერვლის გლოვას, რადგან ამ დღეს ქვეყანამ დამოუკიდებლობა დაკარგვა. ამ დღეს ისტორიკოსი ივანე ჯავახიშვილი ასე იხსენებდა: “შევწყვიტე უნივერსიტეტში ლექციები, ურდული გადავკეტე ცოდნის ტაძრისა.. დღეს უნივერსიტეტიც გლოვობს მშობელი ქვეყნის დამოუკიდებლობის დაკარგვას.. სასწავლებლის კარიც ჩაკეტილია, ახლა თუ უნდა მოვიდნენ, ბევრს ვეღარას დაგვაკლებენ.. რას ვიფიქრებდი, ასე მწარედ თუ მოგვიბრუნდებოდა […]