მწერალსა და პოეტს გიორგი კეკელიძეს უდიდესი მისია დაეკისრა – ყველასგან გამორჩეულმა მკითხველმა ნინო დოფიძემ ანდერძი დატოვა – ჩემს საფლავზე წიგნები მოაგროვეთ, ეს წიგნები გიორგის გადაეცით, რომ ჩემი სულის გასახარად მთაში წაიღოს და ბავშვებმა წაიკითხონო:
“დიდხანს ვიფიქრე რა დავილაგო საფლავზე-მეთქი ჩიკას პონტში…
ხოდა, ვაშლი და პიტნა გამოვრიცხე, წიგნები მომიქუჩეთ, მარა ყვავილებთან ერთად, ყვაილებს ვერ შეველევი…
ისტორიის ფურცლები:
მერე ამ წიგნებს გადასცემთ გიორგის, გიორგი წაუღებს მთაში ბავშვებს და წაიკითხავენ ჩემი სულის გასახარად…
მშვენიერი ანდერძია.”
გიორგი კეკელიძე:
“მე აუცილებლად ავუსრულებ ნინოს ამ ანდერძს და როცა რომელიმე მთის ბიბლიოთეკას ვესტუმრებით, ეგ სტუმრობა მისი სახელის იქნება.”
