პოეტი და მთარგმნელი ნომადი ბართაია მისთვის ყველაზე მტკივნეულ თემაზე საყურადღებო გზავნილს ლექსად გვიგზავნის:
“ეს რას მოესწარ, ქართველო კაცო,
ქართველო კაცო, მოესწარ ეს რას?
ნაცვლად იმისა, თესავდე ხორბალს,
ეზოში მარიხუანას თესავ.
ისტორიის ფურცლები:
რას ეუბნები მომავალს შენსას,
საკმევლის ნაცვლად ანდა რას აკმევ?
დასცინი როგორ საკუთარ წარსულს,
როცა ღამის კლუბს ბასიანს არქმევ!
ომგადახდილი, ასე ვთქვათ, როცა
შინ შემოგივა ვაჟუკა დილით,
-სად იყავიო? – რომ ეტყვის დედა
-ბასიანზეო, რომ ეტყვის შვილი.”