არაჩვეულებრივი მწერალი ჯემალ ქარჩხაძე გულით ნატრობდა, ნეტავ ადამიანებს ერთმანეთის სულის დანახვა შეეძლოთო:
გაიხსენეთ:
“რამდენჯერ მინატრია, ნეტა ადამიანები ერთმანეთის სულს ხედავდნენ და შეუძლებელი იყოს რამეს დამალვა მეთქი…
მართლა კარგი იქნებოდა. ერთხელ და სამუდამოდ გაირკვეოდა ყველაფერი. ან საბოლოოდ დაიღუპებოდა ადამიანი, ან საბოლოოდ გადარჩებოდა…”