
ხელოვანის ყველაზე დიდი ოცნებაა, მომავალში მისი შემოქმედება არ დაივიწყონ:
ისტორიის ფურცლები:
“მთელი ჩემი ცხოვრება ყოველდღიურ შრომაში გავატარე. ეს შრომა იწყებოდა დილით და მთავრდებოდა გვიან ღამე. თუ წამოიდგენთ, რომ ეს ხდებოდა ყოველდღე, ალბათ მიხვდებით, თუ როგორი რთული იქნებოდა.
მიუხედავად ამისა, სულ ვცდილობდი, ჩემს მუსიკაში ჩამედო ის, რაც დაკავშირებულია სიმშვიდესთან და ეფიქრა მსმენელს, რომ ყოველივე ეს მარტივად მოდის.
ბედნიერი ვიქნები, თუ ჩემი შემოქმედება მომავალში დავიწყებას არ მიეცემა და აღიქმება როგორც მცდელობა სიბნელიდან თავის დაღწევისა და სინათლისაკენ სწრაფვისა.”

