მწერალს დათო ტურაშვილს მიაჩნია, რომ რაც უფრო უბრალო და ნამდვილია ადამიანი, მით უფრო სასიამოვნოა მასთან ურთიერთობა:
“უუუხ, როგორ მიყვარს უბრალო და ნამდვილი ადამიანები… უბრალოები და ნამდვილები ურთიერთობაში, უბრალოები და ნამდვილები ყველაფერში……
ისტორიის ფურცლები:
ადამიანები, რომლებსაც არ ეშინიათ სულელური შთაბეჭდილების დატოვების, არ ეშინიათ შტერობის თქმის და შემდეგ საკუთარი თავის დაცინვის…
ასეთი ადამიანების გვერდით ვიხსნებით და ვთავისუფლდებით, იმიტომ რომ ქვეცნობიერად ვხვდებით, რომ – აქ არ არის საჭირო “ტიპობა” და “მასკი შოუ” – აქ ყველა ნამდვილია, ყველა შინაურია.”
