პოეტმა ბესიკ ხარანაულმა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს პატრიარქს ილია მეორეს ულამაზესი ლექსი მიუძღვნა:
“ვაი, მზევ, ამომავალო,
აღარ ფერი გდევსო,
ვინაც შენთვის იღვიძებდა,
მკვდარი წინ გიწევსო.
ვაი, შენაც, საქართველო,
რაღა შენი დღეო,
ვინაც შენთვის იღვიძებდა,
მკვდარი წინ გიწევო.
ნიავღვარი ჩაგვდიოდა,
ხიდი გაგვიდეო,
ვინაც ჩვენთვის ილოცავდი,
მკვდარი წინ გვიწევო.”