პოეზია

თამაზ ჩხენკელი: “ძახილი!”

თამაზ ჩხენკელი

ქართველი პოეტი, მწერალი, ლიტერატორი, ინდური და ჩინური პოეზიის მთარგმნელი თამაზ ჩხენკელი მთელი სიმძაფრით აღიქვამდა თავისი სამშობლოს გასაჭირს და სატკივარს. მისი შემოქმედება სავსეა პატრიოტული სულისკვეთებით აღვსილი ნაწარმოებებით. “არტინფო” გთავაზობთ თამაზ ჩხენკელის ლექსს “ძახილი”: “მე ვარ ჭრილობა იმ მიწისა, რომელსაც ჰქვია ღალატი, შური და მდუმარე ჭაბუკთა ჟინი, მაგრამ შენ სად ხარ, რომლის შუბლზე ყველაზე დიადს ფიქრს უუნათლესს […]

მოდიოდა ნინო მთებით – ანა კალანდაძე

დღეს ნინოობაა

ლურჯ მწვერვალებს ქარი რძისფერ ნისლში ხვევდა… და, როდესაც ბარში ვარდნი ყვაოდნენ, თოვლი იდო ჯავახეთის მთათა ზედა და ტყეებში ქარიშხლები ბღაოდნენ… მოჰკიოდა, ქარი ღრუბლებს მოჰკიოდა და ფარავანს ტბასა ზედა ძრწოდა ქარი… მოდიოდა, ნინო მთებით მოდიოდა და მოჰქონდა სანატრელი ვაზის ჯვარი… თოვლის მთებით ჰკვირდებოდა უცხო მგზავრი, – ვის უნახავს ვარდობისას თოვლი მთებზე? მწყემსსა ჰკითხა: რომელია ქართლის გზაი? […]

66-ე სონეტი – უილიამ შექსპირი

66-ე სონეტი

უილიამ შექსპირის 66-ე სონეტი ქართულად რეზო თაბუკაშვილმა თარგმნა: ”ყველაფრით დაღლილს სანატრელად სიკვდილი დამრჩა, რადგან მათხოვრად გადაიქცა ახლა ღირსება, რადგან არარამ შეიფერა ძვირფასი ფარჩა, რადგან სიცრუე ერთგულების გახდა თვისება, რადგან უღირსებს უსამართლოდ დაადგეს დაფნა, რადგან მრუშობით შელახულა უმანკოება, რადგან დიდებას სამარცხვინოდ უთხრიან საფლავს, რადგან ძლიერი დაიმონა კოჭლმა დროებამ. რადგან უწმინდეს ხელოვნებას ასობენ ლახვარს, რადგან უვიცი და რეგვენი […]

ლექსის მწერალი ხშირდება, სამწუხაროა რაიც! – მურმან ლებანიძე

დილის ბინდში ვერის ხიდზე მოვხვდით - მურმან ლებანიძე

“ლექსის მწერალი ხშირდება, სამწუხაროა რაიც! რამდენი რამე სჭირდება პოეტს, ჩვენს დროში მაინც!” – ეს კონსტანტინემ, იძრო რა შაბათს, მწერლების ბაღში, მგოსნებისაკენ ისროლა განხეთქილების ვაშლი. დიდოსტატები სწყალობდნენ ბაღს, და აქ ისხდნენ ხშირად, სუროში შაშვი გალობდა, რაღა თქმა უნდა, ფრთხილად. სთქვა ბესო ჟღენტმაც: “მრავლდება დღეს ლექსის მოწადინე, ცამდის მართალი ბრძანდება ბატონი კონსტანტინე”. ცოდვილი ვაშლი გაგორდა და, უკვე […]

იას უთხარით ტურფასა – ვაჟა ფშაველა

ვაჟა ფშაველას ახალი გერმანული თარგმანები

”იას უთხარით ტურფასა მოვა და შეგჭამს ჭიაო, მაგრე მოხდენით, ლამაზო, თავი რომ აგიღიაო! შენ თუ გგონია სიცოცხლე – სამოთხის კარი ღიაო, ნუ მოხვალ, მიწას ეფარე, მოსვლაში არა ყრიაო. ნუ ნახავს მზესა, ინანებს განა სულ მუდამ მზეაო! მიწავ, შენ გებარებოდეს ეს ჩემი ტურფა იაო, შენ უპატრონე, უმშობლე, როგორაც შენი ზნეაო.”

მიყვარხარ ძლიერ… ძლიერ… – შანდორ პეტეფი

მიყვარხარ ძლიერ... ძლიერ... - შანდორ პეტეფი

მიყვარხარ ძლიერ… ძლიერ… რაც გადის დრო და ხანი, მე უფრო მეტად მიყვარს შენი პატარა ტანი. შენი შავი თმის ბუჩქი ეგ თეთრი შუბლის სერი თვალები გიშრისფერი ლოყები ვარდისფერი, შენი თითები მიყვარს ორი პატარა თათი ო, იცი როგორ მიყვარს, ოდნავ შეხებაც მათი. ო, იცი როგორ მიყვარს გამოუთქმელი ენით? შენი გრძნობების სიღრმე, სულის სიმაღლე შენი. მე დარდიც მიყვარს […]

ანა კალანდაძე: საქართველო ლამაზო

"პირველი სიტყვა, რომელიც ანა კალანდაძის მისამართით გავიგონე, ბოროტი იყო"

ქარი გიმღერის ნანასა, ზღაპარს გიამბობს ჭადარი… ძეწნამ ალერსით ამავსო ეჭვებით ნაავადარი… საქართველოო ლამაზო, „სხვა საქართველი სად არი?“ ცა ვარსკვლავებით ინთება, ცა – არცა რისი სადარი… მთვარე რომ ამობრწყინდება, გული გაფრენად მზად არი… დიდება, შენი დიდება, „სხვა საქართველო სად არი?“ მინდვრები, ქართლის მინდვრები, ქედები მხარგაშლილები… მთაში – ტყე დანაბინდები, ტყეში – ქორბუდა ირმები… ბარად შრიალებს ჭადარი, […]

ნიკოლოზ ბარათაშვილი: მერანი

ამ მიზანს ემსახურებოდა ნიკოლოზ ბარათაშვილის ,,მერანი"

მირბის, მიმაფრენს უგზო-უკვლოდ ჩემი მერანი, უკან მომჩხავის თვალბედითი შავი ყორანი! გასწი, მერანო, შენს ჭენებას არ აქვს სამძღვარი, და ნიავს მიეც ფიქრი ჩემი, შავად მღელვარი! გაკვეთე ქარი, გააპე წყალი, გარდაიარე კლდენი და ღრენი, გასწი, გაკურცხლე და შემიმოკლე მოუთმენელსა სავალნი დღენი! ნუ შეეფარვი, ჩემო მფრინავო, ნუცა სიცხესა, ნუცა ავდარსა, ნუ შემიბრალებ დაქანცულობით თავგანწირულსა შენსა მხედარსა! რაა, მოვშორდე […]

გალაკტიონ ტაბიძე: ”უსიყვარულოდ”

გალაკტიონ ტაბიძე: "მადლობა უფალს: არა ვარ რუსი!"

უსიყვარულოდ მზე არ სუფევს ცის კამარაზე, სიო არ დაჰქრის, ტყე არ კრთება სასიხარულოდ… უსიყვარულოდ არ არსებობს არც სილამაზე, არც უკვდავება არ არსებობს უსიყვარულოდ. მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული უკანასკნელი, როგორც ყვავილი შემოდგომის ხშირად პირველს სჯობს, იგი არ უხმობს ქარიშხლიან უმიზნო ვნებებს, არც ყმაწვილურ ჟინს, არც ველურ ხმებს იგი არ უხმობს… და შემოდგომის სიცივეში ველად გაზრდილი, ის […]