პოეზია

ნიკო გომელაური – “ჩემი ქვეყანა-მზიანი, კოხტა”

ნიკო გომელაურის უკანასკნელი ჩანაწერი

“ჩემი ქვეყანა-მზიანი, კოხტა… ჩემი ქვეყანა ნახევრად მოკვდა… ჩემი ქვეყანა მუჭში ეტევა… ჩემი ქვეყანა გულის შეტევა… ჩემი ქვეყანა სულგაშლილია… ჩემი ქვეყანა სულ დასჯილია… ჩემი ქვეყანა – ჯართის დარაჯი… მე ვრჩები.შენ კი,თუ გსურს გაა…….”

გალაკტიონ ტაბიძე – ჰე, მამულო!

ჰე, მამულო! გრძნობა შენი მოვლისა მარად ყველა ჩვენთაგანის ვალია. სანამ გმირმა შენთვის სული დალია, სთქვა: „სამშობლო, უპირველეს ყოვლისა!“ არმოშიშარს ქარისა და თოვლისა, ყოველ ჩვენგანს ურყევ მიზნად ექნება მხოლოდ შენთვის თავდადების შეგნება: მამულს გული, უპირველეს ყოვლისა! მზე ჩაჰქრება ყველა სისხლისმწოვლისა, მზე ამოვა ყველა დაჩაგრულისა, წამლად იქნას ყოველ დაჭრილ გულისა: გამარჯვება, უპირველეს ყოვლისა!

ლექსები ბებიაზე

ნოდარ დუმბაძე – ბებო ბებომ იმდენი მაშინა მოვა და შეგჭამს ბუაო მე მგონი თვითონ შეშინდა და წნევამ გააბრუაო. ნუ გეშინია ბებიკო მაგას ვასწავლი ჭკუასო და შენი შეშინებისთვის მე თვითონ შევჭამ ბუასო.   მაყვალა მრევლიშვილი – ნუღარ დამიბერდები მე რომ მიყვარს მოფერება შენი თეთრი თმებია. ნუღარ დამიბერდები, ჩემო ტკბილო ბებია. მოფუსფუსე ხელები მუდამ მენანებიან. მუშაობით ნუ […]

ლექსები აფხაზეთზე

გალაკტიონ ტაბიძე – გამარჯობა, აფხაზეთო შენი: გამარჯობა, აფხაზეთო, შენი! – ლურჯო მთებო, თეთრო სანატორია! მომენატრა მზე, სინათლის მფენი; მომენატრა ზღვა, რომელიც ვრცელია. მომაგებე შენ იგივე პალმა, სად ოდესმე მშვენიერმა ქალმა გადიწერა ჩუმად ლექსი ჩემი, მომაგებე მშობლიური გემი, მომაგებე მშობლიური მიწა, შენი ძველი მეგობარი მიცან.   გალაკტიონ ტაბიძე – აფხაზეთის წვიმა მიყვარს: “აფხაზეთის წვიმა მიყვარს, იცი […]

ანა კალანდაძე – მრავალჟამიერ!

“შენს ლურჯ მწვერვალებს, თოვლი რომ ფარავს, თერგს და დარიალს, ჩემო ქვეყანავ, დიდება მარად, მრავალჟამიერ! შენს შმაგ ჩანჩქერებს, მთებიდან ბარად რომ იჩქარიან, ჩემო ქვეყანავ, დიდება მარად, მრავალჟამიერ! შენს მამაც გმირებს, – გზა საომარი მხნედ რომ გალიეს, ჩემო ქვეყანავ, დიდება მარად, მრავალჟამიერ! თავისუფლების, შრომის და ბრძოლის ძლიერ არმიებს, ჩემო ქვეყანავ, დიდება მარად, მრავალჟამიერ! რიონს და ჭოროხს, მტკვარსა […]

ილია ჭავჭავაძე – ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია

საბედისწერო დღე ილია ჭავჭავაძისთვის

ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!… აწმყო თუ არა გვწყალობს, მომავალი ჩვენია, თუმცა ძველნი დაგშორდნენ, ახალნი ხომ შენია… მათ ახალთ აღგიდგინონ შენ დიდების დღენია, ჩემო თვალის სინათლევ, რაზედ მოგიწყენია? წვრილ-შვილნი წამოგესწრნენ ნაზარდნი, გულმტკიცები, მათის ზრუნვის საგანი შენ ხარ და შენ იქნები, არ გიმტყუნებენ შენა, თუ-კი მათ მიენდები. მათის ღვაწლით შეგექმნეს სახე ბედით მთენია, ჩემო თვალის სინათლევ, […]

შოთა ნიშნიანიძე – არბევენ სოროს თუ ჩიტის ბუდეს

არბევენ სოროს თუ ჩიტის ბუდეს – ვიღაც აგრძელებს ცოდვას გუშინდელს, დედამიწაზე არ არის წუთი სადღაც ვიღაცას რომ არ უჭირდეს. კაცო, ცხოვრებას ნუ გალევ ფუჭად, ვიღაცის მაინც იყავი მხსნელად. სადღაც ვიღაცას ყოველთვის უჭირს, სადღაც ვიღაცა მოითხოვს შველას.”

ლექსები ახალ წელზე

გალაკტიონ ტაბიძე – მრავალ ახალ წელს ვაზებიან გზას, მტევნებიან ველს, მრავალ ახალ წელს, მრავალ ახალ წელს! მშვიდობა და მზე თქვენს მარჯვენა ხელს უნათებდეს რთველს მრავალ ახალ წელს! მაშ მშვენიერ ცას და ქვეყანას ვრცელს ვუსურვებდი კვლავ მრავალ ახალ წელს!   ლადო ასათიანი – ახალი წელი:  სანამ არ ჩაქრებიან იმერეთის ოდები, ყოველ ახალწელიწადს მარად მომაგონდები: შორი გზიდან […]

ლექსები კახეთზე

საქართველოს ერთ-ერთი ულამაზესი კუთხე – კახეთი არაერთი პოეტის მუზა გამხდარა. ამის დასტურია “არტ ინფოს” მიერ შემოთავაზებული ლექსები:   მიხეილ ქვლივიძე: აი, სამოთხე თვალით ხილული – დამწიფებული მზეში თაველი და გოლიათი ერთი მტკაველი კავკასიონად გადაჭიმული… კახეთი, ჩემი ოცნების მხარე!.. შეღამებამდე ვენახის კრეფა, შეღამებისას ნამგალა მთვარე და ორღობეში ძაღლების ყეფა. მერე – ღამეთა გრძელი ზღაპარი და გახვეული ნისლში […]

ლექსები სვეტიცხოველზე

ქართულ ეკლესიათა გვირგვინს – სვეტიცხოველს ლექსი არაერთმა პოეტმა მიუძღვნა: ირაკლი აბაშიძე – მცხეთა თუ ყველაფერი არის სიზმარი, თუ ბინდის ფერი არის ყოველი, მაშინ რატომ დგას დღეს მცხეთის ჯვარი, რატომ დგას ისევ სვეტიცხოველი? რატომ ელვარებს უძველეს ქვაში სამთავროს სვეტი მცირე და დიდი ან ზედ ქალაქთან შეგუბულ მტკვარში რატომ ჩანს ისევ პომპეის ხიდი? მე დაგანახვებ არმაზის მხარეს […]