კატეგორია: პოეზია

“ეშმაკობაში ვბერდები” – შოთა ნიშნიანიძე

"ეშმაკობაში ვბერდები" - შოთა ნიშნიანიძე

“ეშმაკობაში ვბერდები და არცთუ ისე უიღბლოდ. მე ვიყო მართლა ეშმაკი, სხვაზე ეშმაკი თუ ვიყო. ნაღდი ეშმაკი მაშინ ხარ, თუ დრო-ჟამს შენთვის მოიხმარ, თუ ქვეყნის ამომგდები ხარ და ხალხს წმინდანი ჰგონიხარ. გინახავთ მოწამებრივი მართლმსაჯულების მსახურნი? მაღალზურგიან სკამებზე ფრესკებად გამოსახულნი? ისეთი შებერტყილია, ისეთი ზოგი მათგანი, იმათთან, ღმერთო, მართლა ვარ მამა აბრამის ბატკანი. წუთისოფელი ომია, ომი ფუტკრის და […]

ძალიან კარგი სიტყვაა გუშინ – ვახტანგ ჯავახაძე

რა იცვლება ქორწინების შემდეგ? - ვახტანგ ჯავახაძე

”ძალიან კარგი სიტყვაა – გუშინ: ცოტა სინანულს გვიტოვებს გულში.   ძალიან კარგი სიტყვაა – ხვალე: ჭოგრიტის მსგავსად აფხიზლებს თვალებს.   ძალიან კარგი სიტყვაა – შემდეგ: იგი გვინახავს სიკვდილის დღემდე.   ხოლო ცხოვრება ასეა: მარად ნახევრად ღია კარებთან ვდგავართ.”

“ჩაირეცხება როცა ნაგავი” – კოტე ყუბანეიშვილი

"ჩაირეცხება როცა ნაგავი" - კოტე ყუბანეიშვილი

“ჩაირეცხება როცა ნაგავი და შეცდომები ყველა მთავრობის ჩვენგან დარჩება მხოლოდ ამბავი განსახილველად შთამომავლობის მიუხედავად ბედის სიურჩის მზე გაანათებს ხვალეც ცას დილას და ყველას თავის სახელს მიუჩენს თავის დროზე და თავის ადგილას.” 

ფიქრები საქართველოს რუკაზე – გრიგოლ აბაშიძე

”შენს რუკას _ შენი ბრძოლების სარკეს, წეწდა და გლეჯდა ბედი წყეული, ძონძებს ჰგავს შენი მიწა-წყლის თარგი, დაფლეთილია შენი სხეული,   ბაღ-ვენახიანს, ციხე-ტაძრიანს შენს სამხრეთს ხურავს ცა გაუხსნელი, მავანს და მავანს მიუტაცნია, სხვათა და სხვათა ადგას უღელი.   რაც დღემდის მოგყვა, რაც შეგრჩენია _ კოდორიანი, ალაზნიანი, თუმც შენი ჰქვია, რაღა შენია, ისიც გამხდარა სხვათა ზიარი.   […]

თუთა – ანა კალანდაძე

”ლამის სახლში შემოიჭრას თუთა, ლამის წელზე შემომხვიოს ხელი… დამიძახებს, თვალს ჩამიკრავს მუდამ ხე მაღალი, ხე ზურმუხტისფერი… რა ჩურჩული ესმით ჩემთა ყურთა! რა ჩურჩული!.. დამდაგველი, მწველი… ლამის სახლში შემოიჭრას თუთა. ლამის წელზე შემომხვიოს ხელი…”

წმინდა ნინოს – თინათინ მღვდლიაშვილი

წმინდა ნინოს - თინათინ მღვდლიაშვილი

”ჯავახეთის დათოვლილი მთები. ფარავანი – სადედოფლო ღვინო. შემომხვიე ოქროსფერი თმები, შენს ნაწნავებს შემოვევლე, ნინო! როგორ ბრწყინავს მზეზე ვაზის ჯვარი, როგორ შვენის მზის გვირგვინი ზეცას, წინ მიმიძღვის ანგელოზთა ჯარი, მივუყვები ჯავახეთის ზეგანს. ხოლო ერი, საზეპურო ერი, შეფენია მარადიულ ნაპირს… და ფარავნის ლაჟვარდიდან ელის ქართლის მზეს და დაუჭკნობელ ყვავილს. და ლურჯ მინდორს, თვალუწვდენელ მინდორს, ფერი დაჰკრავს პირველქმნილი […]

გელა დაიაური – სადაც ვარ, გმირთა ხმა მომდევს

გელა დაიაური - სადაც ვარ, გმირთა ხმა მომდევს

”სადაც ვარ, გმირთა ხმა მომდევს, ვით შერჩენილი ეტრატს იგავი, ცოცხალი კაცი ორჯერ არ მოკვდე, ერთხელ სიკვდილის ღირსი იყავი. ცუდს ცა და მიწა ოდითგან გმობდა, ავი მარცხდება კარგთან ბრძოლაში, კაცი ის არის, ვინც უკვე მოკვდა და მაინც ცოცხლობს ხალხის ხსოვნაში. მგლის მუხლი უნდა გამოიყოლო, სინდისი უნდა გეცვას სამოსად, ამ ქვეყნად ისე უნდა იცოცხლო, რომ შენი მოსვლა […]

ტანო ტატანო – ბესიკი

ტანო ტატანო - ბესიკი

”ტანო ტატანო, გულწამტანო, უცხოდ მარებო! ზილფო-კავებო, მომკლავებო, ვერ საკარებო! წარბ-წამწამ-თვალნო, მისათვალნო, შემაზარებო! ძოწ-ლალ-ბაგეო, დამდაგეო, სულთწამარებო! პირო მთვარეო, მომიგონე, მზისა დარებო!   თვალთა ნარგისი, დამდაგისი, შეგშვენის მწველად, ყელსა ბროლებსა, უტოლებსა, გველი გყვა მცველად, გესხნეს ხალები, მაკრძალები, ამარტის ველად, ნარინჯნი ორნი, ტოლნი, სწორნი, მიქმოდენ ხელად, მიწვევდენ შენად შესამკობლად, დამამწარებო!   ალვაო, გესხნეს ორნი ნორჩნი მოსარხეველნი, მკლავნი მომკლავნი, […]

ტერენტი გრანელი – ქალის აგონია

ტერენტი გრანელის უცნობი ჩანაწერები

”დაღონებული და მარად სუსტი, სარკესთან ფიქრობ, როგორც დიანა. დღესაც შორეულ მეგობარს უცდი, მაგრამ მან მოსვლა დაიგვიანა.   მახსოვს, ცრემლები შენ თვალს უვლიდა, ალბათ ფიქრებმა ასე დაგღალა, და უცხო ბინის ყრუ სართულიდან შენ ფრინველივით დაჰყურებ ქალაქს.   ხარ როიალთან და როგორც გიჟი იწყებ კლავიშზე ხელების თამაშს. შენ ძლიერ გინდა და რაღაც გიშლის, რომ გყავდეს ბავშვი, რომ […]