ოქროს ფონდი

ვაჟა ფშაველასა და გოდერძი ჩოხელის ამბავი

ვაჟა ფშაველასა და გოდერძი ჩოხელის ამბავი

ქართულ ლიტერატურაში ორი გამორჩეული შემოქმედის ვაჟა ფშაველასა და გოდერძი ჩოხელის ამბავს მსახიობი გივი ბერიკაშვილი იხსენებდა: “გოდერძი ჩოხელი ვაჟა-ფშაველაზე ამბობდა, ვაჟას ღმერთები ათამაშებდნენ ხელში, ხელიდან გაუვარდათ და ჩვენთან ჩამოვარდა, ამიტომ ბედნიერი ხალხი ვართო. – შენ საიდან გაჩნდი? – ვკითხე მე. მიპასუხა: – მე ვაჟა-ფშაველას ვეჯექი პატარა ჯიბეში და მას გადმოვუვარდიო. უცნაური ხალხი ვართ ქართველები, უფალი ვაჟას […]

სამაგალითო დავით სარაჯიშვილი

დავით სარაჯიშვილის ანდერძი, რომელიც აღგაფრთოვანებთ

მეცენატ დავით სარაჯიშვილზე არაერთი სამაგალითო და საამაყო ამბავია ცნობილი. “არტინფო” ფოლკლორისტისა და მთარგმნელის თედო სახოკიას ნაამბობს გიზიარებთ: “ერთხელ მეუღლე ცუდად გახდა და აუცილებელი იყო მისი ექიმთან ვიზიტი, მაგრამ, სამწუხაროდ, იმხნად ფული არ მქონდა. გადავწყვიტე, დავით სარაჯიშვილისაგან სესხის აღება და გავეშურე, როდესაც მასთან მივედი, დავითი სტუმრებთან: ილია ჭავჭავაძე, იაკობ მანსვეტაშვილი, ნიკო ნიკოლაძე – ნარდს თამაშობდა. მივესალმე […]

გენიოსი გალაკტიონ ტაბიძე

მეძავის მხურვალე ლოცვაზე დაწერილი გალაკტიონ ტაბიძის შედევრი

გალაკტიონ ტაბიძე მისი შეუდარებელი პოეზიის გამო გენიოსად არის მიჩნეული. “არტინფო” გთავაზობთ მის ლექსს ციკლიდან „რევოლუციონური საქართველო“ “იყო საქართველო მძიმე მონობაში – ბატონი და ყმა. შრომა უამური, ყოფნაც უამური, გაწყვეტილი ხმა. ფლობდა საქართველოს მკაცრი, დიდმპყრობელი – რუსთა მეფის დღე, ციხე – საპყრობილე, სუსხი კატორღისა, საღრჩობელათ ტყე. მაგრამ მებრძოლები თავისუფლებისთვის იმაღლებდენ ხმას. რამდენ აჯანყებას, რამდენ შეთქმულებას, აქ […]

ზვიად გამსახურდიას და მერაბ კოსტავას საოცარი ამბავი

აი, მერაბ კოსტავას ანდერძი!

განუყრელი მეგობრების ზვიად გამსახურდიასა და მერაბ კოსტავაზე არაერთი საინტერესო ამბავია ცნობილი, თუმცა ისტორია, რომელსაც “არტინფო” გთავაზობთ, ნამდვილად გამორჩეულია: უქმეებზე ზვიად გამსახურდია აუცილებლად მიდიოდა მერაბ კოსტავასთან და ერთად მიემგზავრებოდნენ ქალაქგარეთ. მათ აუცილებლად უნდა ენახათ რომელიმე ტაძარი. ზვიადი ტაძართან ახლოს მაცხოვრებელს პოულობდა და თავისი ფულით უხდიდა ხელფასს, რომ ყურადღება მიექცია ეკლესიისთვის – ვინმეს წარწერები არ გაეკეთებინა, ან […]

ივანე ჯავახიშვილის ოქროს სიტყვები

ივანე ჯავახიშვილის უმთავრესი მისია

ისტორიკოსი ივანე ჯავახიშვილი თავის ჩანაწერებში ქართველებისთვის ყველაზე მნიშვნელოვან და ღირებულ თემებზე საუბრობდა. ამის დასტურია ის ფრაზები, რომლებსაც თავისუფლად შეიძლება ოქროს სიტყვები ვუწოდოთ: „დაბალსა და საშუალო ეროვნულ სკოლას ბუნებრივი და საღი განვითარება არ შეუძლიან თუ რომ ეროვნულ განათლებას უმაღლესი სამეცნიერო დაწესებულება, ეროვნული უმაღლესი სასწავლებელი არ აგვირგვინებს“. „თუ წარსულში რაიმე ნაკლი გვქონდა, ამას დამალვა კი არა, გამომჟღავნება […]

ტერენტი გრანელი წალენჯიხაზე

ტერენტი გრანელი ბათუმში დაპირისპირების მიზეზი გახდა

პოეტმა ტერენტი გრანელმა – ტერენტი კვირკველიამ მშობიულ წალენჯიხას ულამაზესი ლექსი მიუძღვნა: “წალენჯიხა მოდის საღამო, ეს დღე ილევა და ირგვლივ სოფლის თეთრი სივრცეა. აღარ ეტყობა სოფელს ცვლილება და წალენჯიხა ისევ ისეა. მწვანეა ველი ახლო მდებარე და გზაზე შეშა მიაქვთ ვიღაცეებს. ქრიან ბავშვობის მოგონებანი და მიმაქვს ფიქრი წალენჯიხაზე. ახლოს მტერია დაუნდობელი და მოდის წვიმა, სუფევს ავდარი. ჩანს […]

მიხეილ ჯავახიშვილის არაჩვეულებრივი ჩანაწერი

მიხეილ ჯავახიშვილის სამარცხვინო მუზეუმი

მწერალი მიხეილ ჯავახიშვილი ჯერ კიდევ წინა საუკუნეში გვთავაზობდა ხელისუფლებისა და ქართველი ხალხის შესარიგებელ რეცეპტს: “ხელისუფლებისა და ქართველი ხალხის შესარიგებლად საჭიროა ერთ-ერთი: ან ქართველი ხალხი უნდა გარუსდეს, ან ხელისუფალი გაქართველდეს. ჯერ-ჯერობით არც ერთია შესაძლებელი, არც მეორე. მაშასადამე, ხრამი ისევ ხრამად დარჩება. როცა რუსი უარს ამბობს რუსობაზე, ისევ რუსად რჩება. თუ ქართველი აღარ ქართველობს, იცოდეთ, გარუსებულია.”

ლადო ასათიანი ტერენტი გრანელზე

ლადო ასათიანი ტერენტი გრანელზე

პოეტმა ლადო ასათიანმა კოლეგას ტერენტი გრანელს ულამაზესი ლექსი მიუძღვნა: “თოვს და ანათებს სადღაც კანდელი, დიდი სასახლის ბრწყინავს კარები შენ კი, ვით თოვლის თეთრი ფატელი, დაღუპვისაკენ მიექანები. აგიტანს შიში და ჟრუანტელი, გაგითეთრდება თვალთა უპენი, ნუთუ, ვით თოვლის თეთრი ფანტელი, შენც ისე მშვიდად დაიღუპები?! თოვს, და თოვაში აქ დგახარ მარტო და ძაღლის ხმაზე გაბმულად სტირი. ეს შენ […]

მარო მაყაშვილის ყველაზე გულწრფელი წერილი

19 თებერვალი - საბედისწერო დღე მარო მაყაშვილის ცხოვრებაში

ეროვნული გმირის მარო მაყაშვილის დღიურები მისი საოცარი გულწრფელობის გამოა საინტერესო და ღირებული. “არტინფო” გთავაზობთ მაროს ერთ-ერთი პატარა, მაგრამ უმნიშვნელოვანეს წერილს: „ღმერთო, რად დამბადე ქალათ. ქალი უძლური რაღაცა საგანია, კაცების აზრით, მაგრამ ეგ ტყუილია… მაგრამ მაინც მინდოდა, ვყოფილიყავი მძლავრ და ჭკვიან კაცად. კაცს უფრო ეხერხება ყველაფერი, ვიდრე ქალს. ქალს ჰპატრონობს კაცი, კაცს ღმერთი. კაცი მაღალი სულით […]

თემო ჯაფარიძე ავთო ვარაზზე

თემო ჯაფარიძე ავთო ვარაზზე

უნიჭიერეს და გამორჩეულ მხატვარ ავთო ვარაზზე მისი კოლეგა თემო ჯაფარიძე ძალიან საინტერესო წერილს გვთავაზობს: “ავთოს თბილისი განსაკუთრებული, ავთოსეული ხასიათისა იყო, ბუკინისტური წიგნივით დაძველებული, განწყობიანი სახლები და ქუჩები ვერის, სოლოლაკის, მთაწმინდის უბნებში… ერთხელ ამ ევროპულ უბნებში ბევრი ვიარეთ. სახელოსნოსთვის გამოსადეგ მანსარდს ვეძებდით. ხელმომჭირნედ ვცხოვრობდი. ავთო სახელოსნოზე ოცნებობდა. სახლები და ვიწრო ქუჩები, რომლებიც მას მოსწონდა, რაღაცით ჰგავდნენ […]