კატეგორია: ოქროს ფონდი

გონს მოდით, ადამიანებო!

სულის პური – ასე უწოდა აკაკი ბაქრაძემ რევაზ ინანიშვილის შემოქმედებას, რომელიც თავისი უბრალოებით და სისადავით საოცარ სიღრმეებს შეიცავს. – ჩემი ნაწერები ნამცეცებად გაბნეული სიკეთის ამოკენკვის ცდაა, – წერდა მწერალი და საკუთარი შემოქმედებით ადამიანებისთვის ყველაზე ღირებულის მიწოდებას ცდილობდა. “არტინფო” რევაზ ინანიშვილის ჩანაწერებიდან ყველაზე გამორჩეულ ნაწყვეტებს გთავაზობთ. ადამიანი ბავშვობიდანვე უნდა შეაჩვიოთ იმ აზრს, რომ იგი განცხრომისთვის არ […]

ნიკოლოზ ბარათაშვილის დაობლებული სულის გამოძახილი

მიუხედავად იმისა, რომ ქართველმა რომანტიკოსმა პოეტმა ნიკოლოზ ბარათაშვილმა მხოლოდ 27 წელი იცოცხლა, ცხოვრებაში ბევრი ტკივილი და იმედგაცურება იგემა. ტატოს შემოქმედება სავსეა სევდით, ტკივილით და პოეტის დაობლებული სულის გამოძახილით. “არტინფო” გთავაზობთ ამონარიდს ნიკოლოზ ბარათაშვილის წერილიდან მაიკო ორბელიანისადმი, სადაც მისი სულიერი განცდები კიდევ უფრო ნათლადაა წარმოჩენილი: “ეს ღამეც წავიდა, ვითარცა სიზმმარი. კიდევ მამნახა ჩემმა ჩვეულებრივმა მოწყინებამ. ვისაც […]

ხათუნა დუნდუა – ტკივილიანი და სევდიანი გოგონა “მზიურიდან”

ბავშვთა ანსამბლმა “მზიურმა” არაერთი თაობა გამოზარდა, თუმცა მათგან გამორჩეული ანსამბლის პირველი თაობა იყო. ცნობილი ფრაზა – “აჩვენეთ ეს ბავშვები მსოფლიოს და ომი აღარ იქნება!” – სწორედ “მზიურის” ამ თაობაზეა ნათქვამი – თამარ გვერდწითელი, ეკა კახიანი, თამრიკო ჭოხონელიძე, მაია ჯაბუა, ლია ხორბალაძე, ხათუნა დუნდუა… ხათუნა დუნდუა ახალგაზრდა ასაკში გარდაიცვალა და ამქვეყნიდან თავისი უდროო წასვლით ყველას დასწყვიტა გული. […]

“ჩემი ანდერძის დასასრული: … ჩვენო შვილებო”

– მე, მწერალი, დღეს სასაფლაოზე ვცხოვრობ. ირგვლივ ვაება და კაეშანია. მეუბნებიან, გმირული რამ დასწერეო. თუ სხვებთან ერთად ვიგლოვე – თავში ჩამირახუნებენ, თუ ავტლიკინდი – სირცხვილით დავიწვები. ვარ მდუმარე და დარდიანი, – ეს სიტყვები მწერალ მიხეილ ჯავახიშვილს ეკუთვნის, რომელიც უბის წიგნაკში ჩანაწერებს მუდმივად აკეთებდა. “არტინფო” მწერლის უბის წიგნაკიდან ყველაზე მნიშვნელოვან ჩანაწერებს გთავაზობთ: ვინც მუდამ იხედება თავის […]

“მთელი ჩვენი ცხოვრება თეატრია”

არაერთი ნიჭიერი თაობის აღმზრდელი გიზო ჟორდანია გარდაიცვალა და კიდევ ერთი ფურცელი დაიხურა ქართულ კულტურულ ცხოვრებაში. მთელი თავისი შენგებული ცხოვრება მან ქართულ თეატრს მიუძღვნა და საკუთარი სპექტაკლებით თქვა ის სათქმელი, რისი მიტანაც მაყურებლამდე სურდა. “არტინფო” გიზო ჟორდანიას ცხოვრების ეტაპებს გაგაცნობთ: *** “რომ ამბობენ, დედა არ ვარგა, გადავაგდოთ, მამა არავინ არ არის, ბაბუა არავინ არ არის, ბებია […]

თაზო თოლორაია – ღიმილის ბიჭი დიდი სევდით

თბილი, მხიარული, რომანტიკული, ლაღი და იუმორით აღსავსე ადამიანი – ასე ახასიათებენ თეატრისა და კინოს მსახიობს თაზო თოლორაიას მისი კოლეგები და მეგობრები. მართლაც მსახიობი ყველაფერს იუმორით უყურებდა და სულ ამბობდა, ყველაზე კარგი გამოსავალი იუმორიაო. თაზო თოლორაიას სავიზიტო ბარათად მისი ცხვირი იქცა, რომელმაც პროფესიულ საქმიანობაში არაერთი საინტერესო როლი განასახიერებინა. კოტე თოლორაიასა და თამარ სხირტლაძის ერთადერთი შვილი 51 […]

“კულტურამ გადაარჩინა ქართველი ერი მოსპობას…”

ექვთიმე თაყაიშვილი მთელი თავისი სიცოცხლის მანძილზე ქართულ საგანძურზე ზრუნავდა. დღეს თუკი რამე ძვირფასი გვაქვს შემორჩენილი და თავს ვაწონებთ მსოფლიოს, სწორედ ექვთიმე თაყაიშვილის თავდადების დამსახურებაა. “არტინფო” გთავაზობთ ნაწყვეტებს ექვთიმე თაყაიშვილის მიმართვიდან ემიგრაციისადმი პარიზში, რომელიც 1936 წლით თარიღდება: *** „ქართული სულიერი, გონებრივი და მატერიალური კულტურა რთულია, მრავალმხრივია და ბევრ რამეში მეტად თავისებურია. იშვიათია პატარა ერი, რომელსაც ასეთი […]

გოდერძი ჩოხელის გზავნილი მომავალ თაობას

გოდერძი ჩოხელი ყველაზე სევდიანი მწერალია ქართულ ლიტერატურაში. მისი ნაწარმოებები სავსეა სევდით, მაგრამ სიმართლით, ამიტომაც არის, რომ ჩოხელის შემოქმედებას მკითხველთა დიდი არმია ჰყავს. რაც დრო გადის, მისი ლიტერატურული მემკვიდრეობა კიდევ უფრო აქტუალური ხდება. “არტინფო” გაგაცნობთ გოდერძი ჩოხელის ჩანაწერს დედასთან დაკავშირებით: “სანამ დედა ცოცხალია, მანამდე გულადად ხარ, სიკვდილისა არ გეშინია, სიცოცხლით ლაღობ, ვერა გრძნობ სიკვდილის მზერას, რადგან […]

“ღვთისმშობელო დედავ, შენ დაიფარე ჩემი მოდგმა და სისხლი!”

ქართულ ლიტერატურაში არიან შემოქმედები, რომელთა ნაწარმოებები დრო და დრო სულ უფრო აქტუალური ხდება. მათ შორისაა მწერალი რეზო ინანიშვილი. თუმცა ამჯერად “არტინფო” რეზო ინანიშვილის არა რომელიმე მოთხრობას, არამედ ამონარიდს გთავაზობთ, რომელიც სამშობლოსა და თანამემამულეების სიყვარულზეა: “ღვთისმშობელო დედავ, შენ დაიფარე ჩემი მოდგმა და სისხლი! უკადრისი არაფერი აკადრებინო, შენი უბისა და კალთის ჭირიმე! ჩვენი მამა-პაპის სახელის შემრცხვენელი არაფერი […]

“იყიდება საქართველო – წარსულის ისტორიით, მომავალი სვე-ბედით”

ალბათ ბევრს წაუკითხავს მწერალ ნიკო ლორთქიფანიძის ნოველა “იყიდება საქართველო”, რომელიც გასულ საუკუნეში დაიწერა, მაგრამ დღეს ყველაზე მეტად აქტუალურია. “არტინფო” ნიკო ლორთქიფანიძის ამ გენიალურ ჩანაწერს გთავაზობთ: “იყიდება საქართველო. მინდორ-ველით, მთა-გორით, ტყით, ვენახით, სათესით; წარსულის ისტორიით, მომავალი სვე-ბედით; მშვენიერის ენით; ნაქარგი ფარჩა-ხავერდით; ვაჟკაცურის ხასიათით, სტუმართ-მოყვარეობით; დიდებულის სანახაობით, წმინდა ჰაერით; ნაამაგევი სახლით და კარით; ჩუქურთმიანი მონასტრებით და ეკლესიაბით; […]