კატეგორია: ოქროს ფონდი

თამარ წულუკიძე – სამაგალითოდ დასჯილი მსახიობი

თეატრმცოდნე ნოდარ პაპუაშვილი სანდრო ახმეტელის მეორე მეუღლის – მსახიობ თამარ წულუკიძის მძიმე ცხოვრებას იხსენებს: “ჯოჯოხეთიდან არც არავინ დაბრუნებულა, მითოლოგიურ ალკესტეს გარდა…” ეს პოეტ ნანა ღვინეფაძის ლექსიდანაა, რომელიც თამარ წულუკიძეს უძღვნა. 80 წელი გადის იმ დროიდან, როცა სახელმწიფო მანქანამ იმ ნაღებ ფენას გადაუარა და გააქრო, ვისაც მრავალი წლის მანძილზე კვლავ შეეძლო დაეტოვებინა საგანძური მწერლობაში, მხატვრობაში, თეატრში… […]

“უფალო! შენს გარდა არავის არა აქვს ამის უფლება”

“მეღორის ლოცვა” – ასე ჰქვია პოეტის პაოლო იაშვილის ლექსს, რომელიც მიუხედავად იმისა, რომ წინა საუკუნეშია დაწერილი, საოცრად აქტუალურია: “უფალო! უსმინე შავარდენს, მის ხელით გიგზავნი ბარათს, მიშველე ღორებში ჩავარდნილს, ღორებში დარჩენილს მარად. როგორც რომ ბურვაკი პალოზე მინდორში ბაწარით აბია, მარტო ვარ, უფალო, დალოცე მეღორე ცრემლების ყლაპია! უფალო! მომეცი სამხარი ძაღლივით ამოსულს ცაზე, და შენი პერანგი ნახმარი […]

“ცხოვრება სუყველას უნდა: ამ შტერს! მაგ რეგვენს! იმ კრეტინს, თუნდა!.. გავითვალისწინოთ ეს კარგად უნდა!”

“ოჰ, პოეზიავ – მარად ცის კიბეებით მსვლელო! ვისთვის წკრიალა ქნარად! ვისთვის – კრწანისის ველო!” ასე ფიქრობდა პოეტი მურმან ლებანიძე პოეზიაზე და მიაჩნდა, რომ შოთა რუსთაველის მსგავსად “გრძელი სიტყვა მოკლედ ითქმის”: “ლექსს ვინ არ წერს! შენც წერ, მეც ვწერ! სული ლექსით გვიდგას! მაგრამ ჩემგან ეს გახსოვდეს: შაირ-სიტყვის სხვლაში ის, რაც შესაძლებელია ოთხ სტრიქონში ითქვას, ყოველად შეუძლებელია […]

“მე მიყვარს ბაღი ფორთოხლის ჰო და, ამ ბაღში დამმარხეთ!”

ეს ჯანსუღ ჩარკვიანის შემოქმედებიდან ერთ-ერთი უკანასკნელი ლექსია. ასეთი იყო მისი სურვილი – ფორთოხლის ბაღში დამარხვა: “მივმართავ ყველა ქართველსა, მუსულმანსა და “რუსულმანს”, ვინც წყევლით ანთებს სანთელსა, ვინც კაცს სიკვდილი უსურვა დღე დადგა ნაღდი ახვრების, ჭილყვავი-მართვე ჰგონიათ, სადაც მე დავიმარხები, იქ ჩემი პანთეონია. ახლა კაცი ვარ ფართო ხნის, ვახ მე, ამ ხალხში რა ვნახე, მე მიყვარს ბაღი […]

“მადლობა, მადლობა, კეთილო თბილისელებო!”

მწერალი რევაზ ინანიშვილი თავის კოლეგაზე გურამ რჩეულიშვილზე ძალიან ემოციურ ამბავს არაერთხელ იხსენებდა: “მაშინდელ ,,პასაჟთან” კედელს მიყუდებული ტიროდა სოფლელი ხნიერი ქალი. ეხვეოდა ხალხი, ეკითხებოდნენ რაღაცეებს, ბრაზობდნენ. გამოირკვა: შვიდი თუმანი ჰქონია საცოდავს (ფულის ძველი კურსით) და ამოუცლიათ. კაპიკი აღარ დარჩენოდა, რომ შინ მაინც დაბრუნებულიყო. გურამი სულ ცოტა ხანს იდგა და უყურებდა მტირალ ქალს. მერე სხვები მისწი-მოსწია, ქუდი […]

“ხვალ განკითხვის დღეა”

21 ოქტომბერს საქართველოში არჩევნებია. “არტინფო” გთავაზობთ ილია ჭავჭავაძის წინასაარჩევნო მიმართვა, რომელიც 1897 წელს არის გაკეთებული: “ხვალ, 18 მაისს, განკითხვის დღეა. განკითხვის დღე იმისი თუ, – ვინ უნდა მოუაროს, ვინ უნდა უპატრონოს ტფილისს ამ ოთხს წელიწადს და ვინ უნდა იზრუნოს და ისაქმოს ადამიანურის გულისტკივილითა და გულმოდგინებით ჩვენის კეთილდღეობისათვის, ჩვენის ავკარგიანობისათვის. კანონმა ნება მოგვცა ჩვენს დედაქალაქს ჩვენვე […]

ნაირა გელაშვილის წერილი

მწერალი ნაირა გელაშვილი თავისი ნაწარმოებებით მკითხველს არასოდეს ტოვებს გულგრილს. “არტ ინფო” გთავაზობთ პატარა, მაგრამ საოცრად დამაფიქრებელ ამონარიდს ნაირა გელაშვილის ერთ-ერთი ნაწარმოებიდან. ეს არის სკოლის მოსწავლის საკონტროლო წერა თემაზე “ვინ მინდა ვიყო”: “მე მინდა ვიყო ჩიტი. ავფრინდებოდი ცაში. მამამ თქვა, შენი დედაც ცაშიაო. ჩვენ ერთად ვიფრენდით, მიწაზე არ დავჯდებოდით, იმიტომ რომ დიდი ბიჭები ჩიტებს ქვებს ესვრიან. […]

„როცა მიხვდებით, რომ არაფერი ხართ…”

მწერალი ბესიკ ხარანაული ასეთ დროს მკითხველს გამოსავალს სთავაზობს: „როცა მიხვდებით, რომ არაფერი ხართ, რომ ნული ხართ მსხვილ ერთეულებს შორის, ა ნ ტ ი პ ო დ უ რ ვარჯიშებს მიმართეთ: გაიხსენეთ, ზოგადად ადამიანის საზომი ნულიდან უსასრულომდეა, კონკრეტულად კი – გლახაკიდან გმირამდე, ღატაკიდან მდიდრამდე, კოჭლიდან ფეხმართლამდე, სულელიდან ჭკვიანამდე, დაბლიდან მაღლამდე… და ეს არის უმცირესი ჩამონათვალი ანტიპოდების […]

“ერის ცხოვრებაში არის მომენტები, როცა საჭიროა, ყველაფერი განზე გადასდო”

ისტორიკოსმა ივანე ჯავახიშვილმა 1921 წლის 16 თებერვალს თავდაცვის კომიტეტს საგანგებო წერილი გაუგზავნა: ,,პატივი გვაქვს, წერილობით გაცნობოთ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორთა საბჭოს დადგენილება, მიღებული სასწრაფოდ მოწვეულს საგანგებო სხდომაზე 16 თებერვალს 1921 წელს, ფრონტზე შექმნილი მდგომარეობის გამო, რომელიც სიტყვიერად იმავე დღეს მოგახსენეთ: ა) თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები, დოცენტები, ლექტორები, ასისტენტები და საზოგადოდ სამეცნიერო-სასწავლო ნაწილის პირადი შემადგენლობის წევრები […]

როგორ იქმნებოდა სესილია თაყაიშვილის შედევრები

სესილია თაყაიშვილმა თავის პროფესიას მთელი ცხოვრება მიუძღვნა. ამის დასტურია მის მიერ თეატრსა თუ კინოში განსახიერებული როლები. რეჟისორები, რომლებმაც მსახიობთან იმუშავეს, სესილია თაყაიშვილს განსაკუთრებულად იხსენებენ: ნანა ჯანელიძე, რეჟისორი: “ნატვრის ხეს” ვიღებდით. უცებ, ბატონმა თენგიზმა დაიძახა, “მზად არის”. დასტაცეს ასისტენტმა ბიჭებმა ხელი სესილია თაყაიშვილს და ჩასვეს ტალახში. ამაზე ირგვლივ სიცილ-ხარხარი ატყდა. თენგიზმა ისევ დაიძახა: “მატორ!” სესილია ნამდვილი […]